Στις 30 Ιανουαρίου, τιμάμε, πέρα από τις ξεχωριστές τους γιορτές, τους τρεις Ιεράρχες από κοινού: τον Άγιο Βασίλειο το Μέγα, τον Άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο και τον Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο.
Από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας οι πρόγονοί μας καθιέρωσαν τη μέρα αυτή των τριών ιεραρχών ως μέρα των Ελληνικών γραμμάτων, της παιδείας και ως σχολική εορτή τιμώντας έτσι την αγιοσύνη των τριών ως πατέρων της εκκλησίας και συγγραφέων, την ιεραποστολική τους δράση, την ευρυμάθειά τους, το ανεπανάληπτο δογματικό τους έργο και την οικουμενικότητα που πηγάζει από τη ζωή τους: η επίτευξη του συγκερασμού της αρχαίας ελληνικής γραμματείας και της φιλοσοφίας με τη χριστιανική πίστη.
Ο Μέγας Βασίλειος είχε σπουδάσει φιλοσοφία, ιατρική, αστρονομία, νομικές επιστήμες, μουσική. Ο Ι. ο Χρυσόστομος ήταν βαθύς γνώστης της ιουδαϊκής και της ελληνικής γραμματείας, κάτοχος και των δύο κόσμων και ως άριστος ρήτορας και συγγραφέας γράφει τα πλέον διαχρονικά και άριστα συγγράμματα. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος είναι ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές και λογοτέχνες όχι μόνο της Εκκλησίας, αλλά και όλων των εποχών.
Οι τρεις Ιεράρχες έκαναν το Χριστιανισμό παγκόσμια πίστη που συνδιαλέγεται με τον κόσμο, με την οικουμένη, με όλους δηλαδή τους ανθρώπους. Αυτό το πέτυχαν περνώντας μέσα από τη σκέψη της αρχαίας γνώσης και της φιλοσοφίας που είχε διαποτίσει τότε όλη την οικουμένη.
(Απολυτίκιο των Τριών Ιεραρχών)
Όλοι όσοι θαυμάζουμε τους λόγους των τριών μεγάλων Φωστήρων της τρισυπόστατης θεότητας, δηλαδή το Μέγα Βασίλειο, το Γρηγόριο το θεολόγο και τον ξακουστό Ιωάννη που το στόμα του έβγαζε χρυσάφι, ας τους τιμήσουμε με ύμνους. Γιατί αυτοί φώτισαν την οικουμένη με θείες διδασκαλίες. Γιατί σαν ποταμοί σοφίας πότισαν όλη την κτίση με τα άγια νερά της θεογνωσίας, και γιατί αυτοί μεσολαβούν και παρακαλούν πάντα την Αγία Τριάδα για μας.
Τα αγαλματάκια παίζονται από τρία παιδιά και πάνω. Ένα παιδί τα φυλάει και κλείνει τα μάτια. Κρατά κλειστά τα μάτια του και λέει τη φράση: "Αγαλματάκια αγαλματάκια, μέρα ή νύχτα;"
Όσο λέει τη φράση και κρατά κλειστά τα μάτια τα άλλα παιδιά κινούνται. Όταν τα ανοίξει όλοι πρέπει να είναι ακίνητοι. Αν κάποιο παιδί εκείνη τη στιγμή που ανοίγει τα μάτια του κινηθεί τα φυλάει εκείνο.
ΤΟ ΓΑΪΤΑΝΑΚΙ
Το γαϊτανάκι αποτελείται από ένα ξύλινο κοντάρι. Στην κορυφή του είναι πιασμένες αρκετές πολύχρωμες κορδέλες, που είναι μακριές. Κάθε κορδέλα την κρατάει ένα παιδί και τραγουδώντας κάποιο τραγούδι γυρνάει γύρω γύρω. Το ένα παιδί περνάει τη μια φορά μέσα και την άλλη απόέξω από το άλλο παιδί και έτσι οι κορδέλες πλέκονται πολύχρωμες πάνω στο κοντάρι δημιουργώνταςδιάφορα χρωματιστά σχέδια.
ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ
Παίζεται με 3-4 παιδιά. Ένας έχει στα χέρια του ένα δαχτυλίδι και το περνάει από τα χέρια των παιδιών. Κάποια στιγμή αφήνει το δαχτυλίδι σε κάποιον χωρίς να το πάρουν είδηση τα άλλα παιδιά. Πρέπει να βρουν σε ποιον έχει αφήσει το δαχτυλίδι. Όποιος το βρει παίρνει το δαχτυλίδι και ξαναρχίζει το παιχνίδι. Όση ώρα περνάνε το δαχτυλίδι από χέρι σε χέρι λένε και ένα τραγούδι: "Πούντο, πούντο το δαχτυλίδι, νάτο νάτο δε θα το βρεις. Το δαχτυλίδι που φορείς, δε θα το βρεις, δε θα το βρεις".
ΤΟ ΚΟΡΟΙΔΟ
Για να παιχτεί αυτό το παιχνίδι χρειάζονται 3 παιδιά και μια μπάλα. Τα δυο παιδιά κάθονται ο ένας δίπλα στον άλλο και στη μέση ο τρίτος. Τα δυο παιδιά πετούν ο ένας τη μπάλα στον άλλο και ο τρίτος προσπαθεί να την πιάσει. Αν καταφέρει να την πιάσει παίρνει τη θέση του αυτός που την πέταξε.
ΤΟ ΚΟΥΤΣΟ
Παιζόταν από δυο άτομα. Το πρώτο παιδί που άρχιζε, έριχνε μια στρογγυλή πέτρα στην αρχή του σχεδίου. Έπρεπε στηριγμένο στο ένα πόδι να σπρώξει μ' αυτό την πέτρα ώστε να βγει έξω από το σχέδιο στην αρχή. Στη συνέχεια έριχνε την πέτρα στο δεύτερο τετράγωνο κι έμπαινε με το ένα πόδι στο σχέδιο και τετράγωνο -τετράγωνο έφτανε σ' εκείνο που βρισκόταν η πέτρα. Πάλι χτυπώντας την με το πόδι με το οποίο πατούσε στο έδαφος προσπαθούσε τετράγωνο -τετράγωνο να τη βγάλει έξω από το σχέδιο στην αρχή του. Αυτή η διαδικασία συνεχιζόταν με το τρίτο, το τέταρτο και το πέμπτο τετράγωνο. Δεν έπρεπε ούτε η πέτρα ούτε το πόδι να ακουμπήσει στις γραμμές του σχεδίου. Αν ακουμπούσε στη γραμμή έβγαινε από το παιχνίδι και ξεκινούσε το άλλο παιδί. Επίσης έχανε το παιδί του οποίου η πέτρα δε θα πήγαινε στο τετράγωνο που ήταν η σειρά του. Αν για παράδειγμα έπρεπε να ρίξει την πέτρα του στο 4ο τετράγωνο κι αυτή όπως την πετούσε πήγαινε στο 5ο τότε το παιδί αυτό έχανε και συνέχιζε το άλλο παιδί.
ΜΑΚΡΙΑ ΓΑΪΔΟΥΡΑ
Το παιχνίδι παίζεται με δύο ομάδες. Η κάθε ομάδα έχει 5-6 παίκτες. Η πρώτη ομάδα κάθεται σχεδόν κάτω και τα παιδιά της άλλης ομάδας πηδούν ένας ένας στην πλάτη των παιδιών της πρώτης ομάδας. Αν η πρώτη ομάδα δεν πέσει κάτω, τότε κερδίζει. Αν πέσει κάτω, κερδίζει η δεύτερη ομάδα.
ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ
Το παιχνίδι μέλισσες παίζεται από 5 παίκτες και πάνω . Για να παιχτεί το παιχνίδι, δυο παιδιά φτιάχνουν με τα χέρια τους μια γέφυρα και τα υπόλοιπα παιδιά περνούν κάτω απ' αυτήν. Τα παιδιά τα οποία έφτιαξαν τη γέφυρα διαλέγουν δυο λέξεις, μια για το καθένα. Μετά τραγουδούν ένα τραγούδι: "Περνά - περνά η μέλισσα με τα μελισσόπουλα και με τα κλωσσόπουλα. Ζουμ - ζουμ - ζουμ να οι μέλισσες περνούν για να δούμε τι θα πουν". Όταν τελειώσουν το τραγούδι, το παιδί που βρίσκεται κάτω από τη γέφυρα, πιάνεται από τα παιδιά που έφτιαξαν τη γέφυρα. Μετά του λένε τις δυο λέξεις που διάλεξαν και το παιδί πρέπει να διαλέξει μια από τις δυο. Όποια λέξη από τις δυο διαλέξει πάει με το παιδί που διάλεξε αυτή τη λέξη. Έτσι γίνεται και με τους υπόλοιπους. Όποιος πάρει τους περισσότερους κερδίζει.
ΜΕΝΤΑ ΜΕΝΤΑ
Οι δυο αντίπαλες ομάδες βρισκόταν παραταγμένες η μια απέναντι στην άλλη και σε κάποια απόσταση και τα μέλη της καθεμιάς κρατιόνταν σφιχτά από τα χέρια. Τότε υπήρχε μεταξύ τους ο παρακάτω διάλογος.
- Τα μέντα μέντα
- Τα μελεγγίτικα
- Να μας τα στείλετε
- Με ποιον;
- Με όποιον θέλετε.
Τότε η ομάδα έστελνε την πιο δυνατή που έτρεχε με δύναμη για να κόψει τα χέρια των κοριτσιών της αντίπαλης ομάδας. Αν τα κατάφερνε, έπαιρνε ένα παιδί στην ομάδα του. Αν δεν τα κατάφερνε τότε το κρατούσαν οι αντίπαλες. Νικήτρια ήταν η ομάδα που μάζευε τις πιο πολλές.
Προσβολές (αγόρια-κορίτσια)
Οι προσβολές παιζόταν κυρίως με δυο ομάδες. Μια αγοριών και μια κοριτσιών. Η ομάδα των κοριτσιών συνεννοούνταν και κάθε κορίτσι διάλεγε ένα αγόρι. Αυτό ήταν μυστικό. Τα αγόρια τώρα έπρεπε να μαντέψουν πιο κορίτσι τους διάλεξε και να πάει σ' αυτό και να το ρωτήσει "με θες;" Αν το πετύχαινε τότε του κορίτσι του έλεγε ναι και έφευγαν μαζί. Αν δεν το πετύχαινε τότε το κορίτσι του γύριζε την πλάτη και το αγόρι έχανε κι έπαιρνε την προσβολή.
ΤΑ ΜΗΛΑ
Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες. Μετά κάνουν "πέτρα-ψαλίδι-χαρτί" για να δουν ποια από τις δύο ομάδες θα είναι μέσα. Τα παιδιά που είναι μέσα πρέπει να τρέχουν εδώ κι εκεί για να μην τους ακουμπήσει η μπάλα. Αν καείς βγαίνεις έξω. Ο σκοπός αυτού του παιχνιδιού είναι να πιάσεις όσο περισσότερα μήλα μπορείς, πιάνοντας κάθε φορά τη μπάλα. Με κάθε μήλο έχεις μια ζωή παραπάνω, δηλαδή αν καείς παίζεις δεύτερη φορά, γιατί είχες πιάσει μήλο. Ο τελευταίος που θα μείνει πρέπει να κάνει τα δωδέκατα, δηλαδή για δώδεκα συνεχή χτυπήματα να μην τον κάψουν.
Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΕΝΗ
Στο κέντρο κάθεται ένα παιδί που παίρνει εκείνη τη στιγμή το όνομα της μικρής Ελένης. Οι υπόλοιποι κάνουν ένα κύκλο και γυρνούν γύρω γύρω τραγουδώντας: "Η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει γιατί δεν την παίζουν οι φιλενάδες της. Σήκω επάνω, κλείσε τα ματάκια σου και πιάσε όποιον θες."
Εκείνη τη στιγμή η Ελένη πιάνει ένα παιδί και πρέπει με κλειστά τα μάτια να βρει ποιος είναι. Ύστερα μπαίνει μέσα αυτός που είχε πιάσει η μικρή Ελένη. Πάλι γίνονται οι ίδιες διαδικασίες.
ΤΑ ΠΕΝΤΟΒΟΛΑ
Παίζεται από δυο παιδιά. Το κάθε παιδί έχει πέντε πέτρες στο μέγεθος ενός μεγάλου φουντουκιού. Αυτός που ξεκινά πρώτος πετάει μια πέτρα, από τις πέντε, στον αέρα και με μια γρήγορη κίνηση, προσπαθεί να πάρει μια άλλη. Συγχρόνως προσπαθεί να πιάσει και την άλλη που πέφτει. Κάνει το ίδιο και με τις υπόλοιπες πέτρες. Όταν χάσει ένα παιδί παίζει το άλλο. Ύστερα κάνει το ίδιο και με τις υπόλοιπες πέτρες, πιάνοντας, από κάτω δύο πέτρες. Το ίδιο κάνει πιάνοντας από κάτω τρείς πέτρες και μετά με τέσσερις. Μετά περνάμε στην πιο δύσκολη φάση. Ενώνουμε τις δύο παλάμες μας, βάζουμε μέσα τις πέντε πέτρες, τις πετάμε στον αέρα και καθώς οι πέτρες πέφτουν από ψηλά, με μια γρήγορη κίνηση, γυρίζουμε τα χέρια στην απάνω πλευρά και προσπαθούμε να πιάσουμε τις πέντε πέτρες που πέφτουν.
ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ
Το παιχνίδι παίζεται με όσους παίχτες θέλετε. Κάθονται στη σειρά και ο πρώτος λέει μία λέξη στο αυτί του δεύτερου, ο δεύτερος στον τρίτο, ... έτσι ώστε να φτάσει στον τελευταίο. Αν ο τελευταίος βρει την αρχική λέξη, τότε πηγαίνει μπροστά και λέει τη δική του.
ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΚΙΑ ΑΚΟΥΝΗΤΑ
Η ομάδα των παιδιών τα βγάζει για να δούνε ποιος τα φυλάει και αυτό στέκεται σε απόσταση με το πρόσωπο στον τοίχο λέγοντας: " Στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα και αγέλαστα". Μόλις αυτός γυρίσει προς τα παιδιά που βρίσκονται σε απόσταση πίσω από την πλάτη του και κάνουν διάφορες κινήσεις πρέπει να μείνουν ακίνητα.
Εκείνος τότε θα περιδιαβεί ανάμεσά τους με σκοπό να τα κάνει να κουνηθούν ή να γελάσουν, χωρίς όμως να τ' ακουμπήσει. Αν κάποιος κουνηθεί τον βγάζει από το παιγνίδι. Το ίδιο επαναλαμβάνεται μέχρι να μείνει ο τελευταίος, ο οποίος και καλείται να τα φυλάξει.
ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΤΡΑΥΛΙΖΕΙ
Όλα τα παιδιά αυτής της ηλικιακής ομάδας είναι πολύ απασχολημένα με τη διαδικασία της γλωσσικής τους ανάπτυξης και είναι φυσικό να κάνουν λάθη στην ομιλία τους. Όταν αρχίζουν έντονες δυσχέρειες στη ροή της ομιλίας και συνοδεύονται από πολλές επαναλήψεις ή επιμηκύνσεις των ήχων της λέξης, θα πρέπει να έρθετε σε άμεση επαφή με τους γονείς του παιδιού. Τις περισσότερες φορές οι γονείς ήδη ανησυχούν, μια και οι δυσχέρειες αυτές γίνονται αρκετά αντιληπτές από όλους στο περιβάλλον τους. Άλλες φορές ανησυχούν γιατί 'κάτι δεν πάει καλά' με την ομιλία του παιδιού τους, αν και δεν μπορούν να το εντοπίσουν ακριβώς. Σε γενικές γραμμές, εάν οι γονείς, εσείς οι δάσκαλοι και όλοι όσοι έρχονται σε επαφή με το παιδί ακούν και απαντούν στο παιδί με έναν ήρεμο, υπομονετικό και μη συναισθηματικά ορτισμένο τρόπο, η ομιλία του παιδιού επανέρχεται, καθώς βελτιώνει τις γλωσσικές του επιδόσεις και προσαρμόζεται στις σχολικές του δραστηριότητες. Εάν εξακολουθήσει, όμως, το πρόβλημα, ζητήστε από τον λογοπαιδικό να το αξιολογήσει.
Σε αυτήν την ηλικία το παιδί αντιλαμβάνεται τον εαυτό του σαν άτομο με τραυλισμό. Αρχίζει να πιστεύει πως συγκεκριμένοι φθόγγοι, συλλαβές αλλά και λέξεις του δημιουργούν ιδιαίτερες δυσκολίες και γι αυτό αρχίζει να τις αποφεύγει.
Είναι το παιδί που χρειάζεται βοήθεια. Χωρίς αυτήν, το πρόβλημα του τραυλισμού είναι σίγουρο ότι θα επηρεάσει και τις σχολικές του επιδόσεις.
Τι να κάνω όταν το παιδί τραυλίζει στην τάξη μου;
Δώστε εσείς το παράδειγμα της καλής επικοινωνίας.
· Μην αποφεύγετε να το κοιτάτε και δώστε του χρόνο να τελειώσει αυτό που θέλει να πει · Προσπαθήστε να μην του συμπληρώνετε λέξεις ή προτάσεις · Δείξτε του με τον τρόπο και τις ενέργειές σας ότι το προσέχετε όταν σας μιλά και δεν εστιάζετε στο πώς μιλά. · Πριν του απαντήσετε σε μια ερώτηση περιμένετε δυο δευτερόλεπτα-χρησιμοποιήστε αρκετές παύσεις όταν μιλάτε γιατί έτσι βοηθάτε να ελαττωθεί η επικοινωνιακή πίεση. Μην κάνετε σχόλια του τύπου 'χαλάρωσε', 'πάρε βαθιά ανάσα', 'σκέψου πρώτα τι θέλεις να πεις'. Αντ΄ αυτού, μιλήστε του. Δείξτε του ότι είσαστε δίπλα του και ότι το αποδέχεστε έτσι όπως είναι και αυτό και το πρόβλημά του. Έτσι, μειώνεται σημαντικά το άγχος του. · Μην το ξεχωρίζετε. Η ποιότητα και η ποσότητα των εργασιών του θα πρέπει να είναι ίδια όπως και των άλλων παιδιών.
Πώς πρέπει να μου απαντάει μέσα στην τάξη;
· Αρχικά, μέχρι να προσαρμοστεί στην τάξη και με τους συμμαθητές του, κάντε του ερωτήσεις γύρω από το μάθημα, που να μπορούν να απαντηθούν με λίγες λέξεις. · Εάν όλα τα παιδιά πρέπει να απαντήσουν στην ερώτησή σας, δώστε του προτεραιότητα. Όσο πιο πολύ περιμένει τη σειρά του τόσο εκτείνεται το άγχος του. Μην ξεχνάτε ότι συνειδητοποιεί τις δυσκολίες του και αναπτύσσει χαμηλή αυτοεκτίμηση. · Διαβεβαιώστε την τάξη σαν σύνολο: α) ότι θα τους δοθεί πολύ χρόνος να απαντήσουν, β) ότι σας ενδιαφέρει να μην απαντήσουν γρήγορα αλλά να σκεφθούν τις απαντήσεις τους. Να του υπενθυμίζω να εφαρμόζει τις τεχνικές που έχει μάθει, μέσα στην τάξη;
Ίσως είναι καλύτερα να μην το κάνετε, εκτός αν σας το ζητήσει το παιδί ή ο λογοπεδικός. Οι ειδικευμένες τεχνικές για τον έλεγχο του τραυλισμού είναι δύσκολο να γενικευθούν και χρειάζεται χρόνος και πρακτική εξάσκηση. Επομένως, ίσως να μην είναι ρεαλιστικό να περιμένετε να χρησιμοποιεί το παιδί τις τεχνικές του στην τάξη.
Να διαβάζει φωναχτά την ανάγνωση όπως οι άλλοι; Είναι σωστό;
Πολλά παιδιά που τραυλίζουν καταφέρνουν να διαβάζουν φωναχτά ικανοποιητικά, ιδίως όταν ενθαρρύνονται να κάνουν εξάσκηση στο σπίτι. Μερικές φορές, όμως, μπορεί να υπάρξει και επιδείνωση της ροής της ομιλίας. Ένας πρακτικός τρόπος είναι να διαβάζει μαζί με κάποιον άλλο συμμαθητή του, γιατί έτσι ελέγχει και αυξάνει την ευφράδειά του.
Μερικές φορές, βάλτε όλα τα παιδιά να διαβάζουν σε ζευγάρια για να μην αισθανθεί διαφορετικό. Σταδιακά μπορεί να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και μπορεί να τα καταφέρει μόνο του.
Πώς να χειριστώ τα πειράγματα των συμμαθητών του;
· Αντιμετωπίστε τα όπως θα κάνατε σε κάθε άλλη ανάλογη περίσταση. Είναι αναμφισβήτητα μια ιδιαίτερα τραυματική εμπειρία και θα πρέπει να τη σταματήσετε. · Εάν είναι ταραγμένο, μιλήστε του και βοηθήστε το να καταλάβει γιατί το πειράζουν. · Εξηγήστε στα παιδιά γιατί δεν πρέπει να το πειράζουν και τι συναισθήματα μπορεί άθελά τους να του δημιουργούν. Θα εκπλαγείτε από το πόση κατανόηση δείχνουν τα παιδιά, όταν γνωρίζουν για το πρόβλημα του συμμαθητή τους.
Να μιλήσω στην τάξη για το πρόβλημα;
Εξαρτάται από το παιδί. Μερικά παιδιά δεν τα ενοχλεί αυτή η ιδέα. Άλλα όμως, ίσως θεωρήσουν ότι είναι προσωπική τους υπόθεση και θα το αποφύγουν. Πολλές φορές συστήνουμε στο ίδιο το παιδί (εάν είναι σε μεγάλη τάξη) να κάνει μια ανοιχτή παρουσίαση για τον τραυλισμό. Έτσι του δίνεται η ευκαιρία να ενημερώσει την τάξη περί τραυλισμού, π.χ. διάσημοι άνθρωποι που τραυλίζουν, τι θα ήθελε ? ή δεν θα ήθελε ? από τα παιδιά να κάνουν όταν τραυλίζει κ.λ.π. Ένα από τα οφέλη που πάντα βλέπουμε είναι ότι σταματάνε τα πειράγματα.
Σε μερικές περιπτώσεις βέβαια αυτή η ιδέα είναι ανέφικτη. Το παιδί μπορεί να μην είναι ακόμα έτοιμο να αντιμετωπίσει τον τραυλισμό του.
Τέλος, να θυμάστε πάντα ότι κάθε παιδί είναι διαφορετικό και η ανθρώπινη ζεστή αγκαλιά σας ? εσάς του δασκάλου ? είναι σίγουρο ότι θα κάνει τη μεγάλη διαφορά.
Πώς να αντιδρώ όταν το παιδί που τραυλίζει διακόπτει κάποιο άλλο παιδί;
Αντιμετωπίστε το ακριβώς όπως κάνετε και με τα άλλα παιδιά. Είναι σημαντικό να μάθει τους κανόνες της καλής επικοινωνίας, όπως τα άλλα παιδιά στην τάξη σας. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές διακόπτει κάποιο συμμαθητή του, γιατί διευκολύνεται να αρχίσει να μιλάει όταν παράλληλα μιλάει και κάποιος άλλος. Δεν γνωρίζουμε γιατί διευκολύνεται στη συζήτηση με κάποιον άλλο μαζί, ίσως γιατί μειώνεται η προσοχή που δίνουμε όταν έρχεται η σειρά του να μιλήσει και που εμφανίζονται κατά κανόνα τα συμπτώματα του τραυλισμού.
Μερικές φορές κάνουμε προφορικές παρουσιάσεις σε κάποιο μάθημα. Πώς να το διευκολύνω;
· Προσέξτε τη σειρά του. Ρωτήστε το αν θέλει να είναι από τους πρώτους που θα μιλήσουν, στη μέση ή να είναι τελευταίος. · Κάντε πρόβες ? βρείτε τρόπους να εξασκηθεί, μειώνοντας την ένταση και το άγχος του: στο σπίτι, μαζί σας με έναν φίλο του ή την ώρα της λογοθεραπευτικής συνεδρίας. · Σκεφτείτε το μέγεθος του ακροατηρίου ? θα είναι μια μικρή ομάδα; Θα πρέπει να λάβει μέρος όλη η τάξη; · Μήπως θα πρέπει να πει την εργασία του μόνο σε σας; Δώστε του περισσότερο χρόνο για να μην αισθάνεται πιεσμένο.
Πώς να το ενθαρρύνω να μιλάει μέσα στην τάξη;
Ο καλύτερος τρόπος είναι να αποκτήσει εμπιστοσύνη και ασφάλεια ότι τίποτα και κανείς δεν το απειλεί.
· Επαινέστε κάθε προσπάθεια να μοιραστεί προφορικά τις ιδέες του · Δώστε του ευκαιρίες να μιλήσει, να αρχίσει μια συζήτηση, να εκφράσει τις σκέψεις του · Πέστε του ότι δεν ενοχλεί ούτε εσάς ούτε τα παιδιά ο τραυλισμός του και ότι μπορεί να τραυλίζει ελεύθερα · Μην ξεχνάτε ότι για οποιοδήποτε πρόβλημα ή απορία θα πρέπει οπωσδήποτε να συνεργαστείτε με τον παθολόγο λόγου και ομιλίας.
Είμαι δέκα χρόνων και πηγαίνω στην πέμπτη τάξη του δημοτικού. Κατοικώ σε ένα μικρό νησί στη Μεσόγειο θάλασσα, που το όνομά του είναι Κύπρος.Σου γράφω για να σου μιλήσω για την αγανάκτηση που νιώθω με αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, για τα οποία ευθύνονται οι πόλεμοι. Δεν ξέρω αν άκουσες ποτέ πως και εμείς στην Κύπρο έχουμε ζήσει τις επιπτώσεις του πολέμου, οι οποίες είναι εξωφρενικά ανυπόφορες. Για αυτό στο γράμμα μου γράφω κάποιες εισηγήσεις που εμείς τα παιδιά μπορούμε να εφαρμόσουμε για να λιγοστέψουν οι πολέμοι.
Θα μπορούσαμε να σταματήσουμε να βλέπουμε ταινίες στην τηλεόραση που παρουσιάζουν σκηνές βίας, δηλαδή πολέμους με πολύ ισχυρά όπλα.Επίσης να σταματήσουμε να αγοράζουμε ηλεκ-τρονικά παιχνίδια που ως περιεχόμονο έχουν σκηνές βίας. Ενας τρόπος για να λύσουμε το πρόβλημα είναι να συμφωνήσουμε όλα τα παιδιά να μην τα αγοράζουμε. Ακόμη μπορούμε να στείλουμε επιστολές διαμαρτυρίας σε παραγωγούς ταινιών με σκηνές πολέ-μου, στις εταιρείες που κατασκευάζουν τέτοιου είδους ηλεκτρονι-κά παιχνίδια και στα κανάλια.
Από τώρα θα πρέπει να προσπαθούμε να λύνουμε τις διαφορές που έχουμε με τους φίλους μας με διάλογο.Πολλοί από εμάς δέν τις λύνουν με διάλογο αλλά με καυγάδε, βρισιές ή ξυλοδαρμούς. Αν από τώρα δεν εφαρμόζουμε αυτή την τακτική δεν θα την εφαρμόζουμε ούτε όταν μεγελώσουμε. Επίσης δεν θα ξέρουμε να μιλάμε ήρεμα και να δεχόμαστε τις απόψεις των φίλων ή των συναδέλφων μας, όσο διαφορετικές και να είναι. Αν στο σχολείο ή στη γειτονιά μας υπάρχει κάποιο παιδί με διαφορετικό φύλο, άλλη θρησκεία, κοινωνική θέση ή λιγότερο έξυπνο από εμάς να μην το αφήνουμε μόνο του, να του δίνουμε και εκείνου λίγη σημασία. Να το αφήνουμε και αυτό να παίζει μαζί μας. Να μην το κάνουμε να νιώθει διαφορετικός απο εμάς. Δεν έχει σημασία το χρώμα ή η θρησκεία.
Ακόμη μπορούμε αν θέλουμε να στείλουμε μια επιστολή στο πρόεδρο της χώρας μας στην οποία να γράψουμε τα κακά του πολέμου και τα καλά της ειρήνης. Τα κακά του πολέμου είναι πως αρκετοί άνθρωποι πεθαίνουν κατα τη διάρκεια του πολέμου. Μικρά παιδιά μένουν ορφανά και τριγυρίζουν μόνα τους στους δρόμους απροστάτευτα και αβοήθητα. Μαυροφορεμένες μονάδες ψάχνουν αδιάκοπα τα αγνούμενα τους παιδιά. Χύνεται πάρα πολύ αίμα χωρίς λόγο και αιτία. Πολλοί κοιμούνται στους δρόμους, στα πεζοδρόμια και όπου αλλού βρούν γιατί κατεδαφίστηκαν τα σπίτια τους και έμειναν άστεγοι.
Τα καλά της ειρήνης είναι πως όταν κυριαρχεί στον πλανήτη γη όλοι είναι χαρούμενοι και ευδιάθετοι. Τα παιδιά παίζουν ανέμελα και ξέγνιαστα στους δρόμους και τα χωράφια της γειτονιάς τους. Παντού βλέπεις χαμογελαστά και ευτυχισμένα προσωπάκια. Τα παιδιά βγαίνουν βόλτες με τους γονείς τους και περνούν την ώρα τους βλέποντας βιτρίνες και λέγοντας αστεία. Όλοι ζουν μονιασμένοι και αγαπημένοι χωρίς να τους νοιάζει το χρώμα ή η θρησκεία.
Μπορούμε να γράψουμε πως πρέπει να σταματήσουν να ξοδεύονται χρήματα για πολεμικό εξοπλισμό όπως τάνξ και διάφορα ισχυρά όπλα. Τα χρήματα αυτά μπορούν να δοθούν σε φτωχές χώρες για να κτιστούν νοσοκομεία, σχολεία και τόποι όπου οι ανθρώποι μπορούν να εργάζονται. Ακόμη μπορούν να δοθούν για να ανακαλυφθούν θεραπείες όπως για τον καρκίνο. Να κτιστούν σχολεία που θα λειτουργούν τα απογεύματα. Εκεί να μαθαίνουμε για την ειρήνη, να αγαπούμε τουσ συνανθρώπους μας ανεξαρτήτου χρώματος.
Στείλε το γράμμα μου σε κάποιον που αγαπάς έτσι ώστε σιγά σιγά να φτάσει στα χέρια όλων των παιδιών του κόσμου. Ελπίζω όταν όλα τα παιδιά εφαρμόσουν αυτά τα πράγματα θα επικρατήσει ειρήνη σε όλο τον κόσμο.!
Ο ερχομός ενός νέου παιδιού, κάνει πολύ συχνά τους γονείς να ανησυχούν για προβλήματα ζήλιας που πιθανόν να προκύψουν μεταξύ ενός μεγαλύτερου και του νέου παιδιού. Πράγματι η ζήλια μεταξύ αδελφών δεν είναι σπάνια. Το μεγαλύτερο παιδί νιώθει ότι κάτι χάνει με τον ερχομό του αδελφιού του. Εκεί που απολάμβανε πολλά πράγματα μόνο του, την προσοχή των γονιών του, τώρα πρέπει να τα μοιράζεται με το αδελφάκι του.
Η ζήλια μεταξύ αδελφιών παρατηρείται συχνότερα όταν η διαφορά ηλικίας μεταξύ των παιδιών δεν είναι μεγάλη ή ακόμα όταν είναι του ίδιου φύλου. Στην περίπτωση διδύμων το φαινόμενο αυτό είναι ακόμη πιο έντονο. Ο ρόλος των γονιών είναι καθοριστικός στη δημιουργία της ζήλιας μεταξύ των παιδιών. Οι συγκρίσεις που κάνουν μεταξύ των παιδιών τους συμβάλλουν στην ανάπτυξη ζήλιας, αντιπαλότητας και συναγωνισμού. Στις περιπτώσεις που το ένα παιδί καταφέρνει να ξεπερνά το άλλο στις επιδόσεις του, μπορούν να δημιουργηθούν αισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης ακόμη και κατάθλιψης που συνοδεύονται από ζήλια..
Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που επηρεάζουν τη ζήλια μεταξύ αδελφιών. Τα ατομικά χαρακτηριστικά των παιδιών, η λειτουργικότητα της οικογένειας, τα παραδείγματα που βλέπουν τα παιδιά σε ταινίες στην τηλεόραση ή αλλού συμβάλλουν στην δημιουργία καταστάσεων ζήλιας.
Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να αποτρέψουν την δημιουργία ζήλιας μεταξύ των παιδιών τους;
Σε οικογένειες που οι γονείς βρίσκουν συμβιβαστικές, παραγωγικές λύσεις που χαρακτηρίζονται από εκτίμηση προς το άτομο και χωρίς επιθετικότητα στα καθημερινά προβλήματα, οι πιθανότητες να αναπτυχθεί ζήλια είναι μικρές. Επίσης το ίδιο συμβαίνει σε οικογένειες που κάνουν δραστηριότητες ψυχαγωγικές ή άλλες που όλοι απολαμβάνουν μαζί. Η ηλικία των παιδιών παίζει ένα σημαντικό ρόλο. Ανάλογα με το επίπεδο αντίληψης τους οι γονείς μπορούν να μιλούν στο παιδί τους για τη γέννηση και τον ερχομό του αδελφιού τους. Έτσι νιώθουν ότι συμμετέχουν στο σημαντικό νέο γεγονός για την οικογένεια που θα αλλάξει την κατάσταση όπως την γνωρίζουν. Με το να συμμετέχουν στις προετοιμασίες για το νέο παιδί, για την κούνια και τα ρούχα του, λαμβάνοντας μέρος στις συζητήσεις για το τι θα κάνει η οικογένεια όταν θα έρθει το αδελφάκι, τα κάνει να μη νιώθουν ότι παραμερίζονται ή ότι χάνουν κάτι.
Επίσης εάν η ηλικία του ή των μεγαλύτερων παιδιών το επιτρέπει, είναι καλό για αυτά εάν μπορούν να συμμετέχουν στην επιλογή του ονόματος για το αδελφάκι τους. Οι γονείς μπορούν να συζητούν με τα μεγαλύτερα αδέλφια τρόπους με τους οποίους μπορούν αυτά να βοηθούν στην οικογένεια όταν θα γεννηθεί το νέο παιδί. Στις περιπτώσεις αυτές είναι χρήσιμο όλοι μαζί να βλέπουν τις φωτογραφίες των μεγαλύτερων παιδιών όταν γεννήθηκαν και οι γονείς να διηγούνται αυτά που έκαναν όταν γεννήθηκαν τα πρώτα παιδιά. Οι κινήσεις αυτές βοηθούν τα παιδιά στο να νιώσουν ότι η σημασία και το ενδιαφέρον που δίνονται προς τα αυτά δεν μειώνεται και τουναντίον το κάθε παιδί παίρνει όλη την αγάπη των γονιών του.
Οι γονείς δεν πρέπει να απογοητεύονται εάν βλέπουν αρχικά ότι ένα μεγαλύτερο παιδί δεν δείχνει μεγάλη αγάπη στο μικρότερο του αδελφάκι. Η αγάπη αυτή μεγαλώνει σταδιακά. Οι γονείς θα πρέπει να δείξουν στο μεγαλύτερο παιδί πώς πρέπει να συμπεριφέρεται σε ένα μικρότερό τους αδελφάκι και το τι είναι επιτρεπτό και το τι όχι. Επίσης, η επιβράβευση του μεγαλύτερου παιδιού για καλά πράγματα που έχει κάνει, ιδιαίτερα σε σχέση με το μικρό αδελφάκι του, δείχνει στο παιδί ότι το να είναι το μεγαλύτερο έχει πλεονεκτήματα. Κάποτε ένα παιδί μπορεί να παρουσιάσει κάποια υποχώρηση στην συμπεριφορά του όταν γεννηθεί ένα νέο παιδί. Επιστρέφει πίσω σε συμπεριφορές που είχε όταν ήταν σε πιο μικρή ηλικία.
Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις που η ζήλια θα χειροτερεύει και πιθανόν να γίνει μια αντιπαλότητα. Πολύ σπάνια μπορεί η κατάσταση να εκφυλιστεί και να εμφανιστούν φαινόμενα βίας και κακοποίησης του ενός από τον άλλο. Συνήθως αυτός που κακοποιεί είναι ο μεγαλύτερος στην ηλικία ή και αυτός που είναι δυνατότερος. Στις περιπτώσεις αυτές χρειάζεται βοήθεια από ειδικούς ψυχολόγους ή και ψυχίατρους. Η οικογένεια θα πρέπει να ζητήσει επαγγελματική βοήθεια και μάλιστα σε μερικές περιπτώσεις το πρόβλημα πιθανόν να χρειάζεται επείγουσα αντιμετώπιση. Συμπερασματικά θα τονίσουμε το γεγονός ότι η ζήλια μεταξύ αδελφιών είναι σύνηθες φαινόμενο. Ο ρόλος των γονιών είναι καθοριστικός στη γένεση αλλά και στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Για αυτό θα πρέπει να υπάρχει συμβιβασμός όταν δημιουργούνται διαφορές και να υπάρχει σεβασμός και εκτίμηση στην προσωπικότητα και τις ιδιαιτερότητες του κάθε μέλους της οικογένειας.
Σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση που έγινε στη Βρετανία, οι ψείρες είναι η δεύτερη αιτία που προκαλεί «πονοκέφαλο» στους γονείς μετά τη μηνιγγίτιδα. Επιπλέον, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Ιντιπέντεντ» μελέτες έχουν καταδείξει ότι κάποια στελέχη ψείρας δεν σκοτώνονται από τα περισσότερα προϊόντα ευρείας κυκλοφορίας.
Υπολογίζεται ότι περί τα 3 εκατομμύρια το χρόνο κολλούν ψείρες, ενώ υπό μελέτη βρίσκεται εάν τα ενοχλητικά ζωύφια προκαλούν ή μεταδίδουν κάποιες ασθένειες στον άνθρωπο, ενώ παράλληλα εγείρονται ανησυχίες για δυνητικό κίνδυνο υγείας που μπορεί να προκαλέσει η εφαρμογή των αντιφθειρικών προϊόντων.
Μάλιστα το υπουργείο Υγείας της Βρετανίας έχει ονομάσει τις 31 Οκτωβρίου, 31 Ιανουαρίου και 15 Ιουνίου «Εθνικές Ημέρες Καταπολέμησης των Παρασίτων». Και αυτό για να προτρέψει τους γονείς να ελέγξουν τα κεφάλια των παιδιών για ψείρες και κόνιδες, προκειμένου να προλάβουν την «επιδημία».
Εύκολη και ταχεία μετάδοση
Σχολείο και μετά οι πετσέτες, χτένες και βούρτσες που μοιραζόμαστε και ο απογευματινός ύπνος του μικρού στο κρεβάτι διευκολύνουν τη μετάδοση της ψείρας. Και αυτό συμβαίνει διότι οι ψείρες πρώτα εξαπλώνονται και αργότερα αρχίζουν τα δίνουν τα πρώτα συμπτώματα, που είναι η έντονη φαγούρα. Επιπλέον, είναι σχεδόν αόρατες, αφού τα ενήλικα έχουν μήκος 3-4 χιλιοστά και αλλάζουν ανάλογα το χρώμα τους. Μπορεί να είναι καστανές, καστανόξανθες ή μαύρες. Πιο εύκολα εντοπίζονται οι κόνιδες, δηλαδή τα αβγά τους, που είναι άσπρες και κολλάνε 5-10 χιλιοστά από τη ρίζα της τρίχας. Τα σημεία που «συχνάζουν» πρώτα είναι αυχένας, κρόταφοι και γύρω από τα αυτιά.
Τρόποι να τις απομακρύνεται
Ένα μεταλλικό χτενάκι βοηθάει να ξετρυπώνετε τα παράσιτα και να ξεκολλάτε τις κόνιδες. «Ωστόσο υπάρχουν αρκετά ειδικά προϊόντα τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ειδικά σε παιδιά. Μάλιστα καλό θα ήταν να γίνει μία επαναληπτική-προληπτική θεραπεία 7 ημέρες μετά την πρώτη, ώστε να σκοτωθούν και τα τελευταία παράσιτα που βρίσκονταν μέσα σε αβγά και έχουν εκκολαφθεί» λέει η παιδοδερματολόγος Κατερίνα Λαμπρινοπούλου. Το σίγουρο είναι ότι θα διευκολύνει στον έλεγχο του δέρματος και στην αφαίρεση των κόνιδων. Για να απαλλαγείτε, όμως, θα χρειαστεί θεραπεία με ειδικό σαμπουάν. Οι κόνιδες ανοίγουν κάθε επτά ημέρες και κάθε έντομο παράγει 100 έως 200 κόνιδες, γι’ αυτό εάν μετά την πρώτη θεραπεία έχουν επιβιώσει κάποιες θα τις καταπολεμήσετε ώστε να απαλλαγείτε οριστικά από το πρόβλημα. Για να μην ξαναεμφανιστούν, δεδομένου ότι στο σχολείο ο κίνδυνος υπάρχει πάντα, είναι απαραίτητη μια προληπτική αγωγή.
Το σύνδρομο της συνεχούς μόλυνσης
Ο προληπτικός πόλεμος κατά των ψειρών, είναι απολύτως περιττός. Εάν στο σχολείο η επιδημία συνεχίζεται, καλό είναι να ελέγχετε το κεφάλι. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι τα αιθέρια έλαια λειτουργούν ως εντομοαπωθητικά, αλλά δεν υπάρχουν επιστημονικές μελέτες που να το αποδεικνύουν αυτό.
Με δυο λόγια ο ορίζοντας δεν είναι καθόλου φωτεινός. Αγωγή με δραστικά σαμπουάν για όλους και γενική απολύμανση στο σπίτι. Σεντόνια και πετσέτες πρέπει να πλένονται στο πλυντήριο στους 90ο βαθμούς, τα ρούχα στους 60ο. Αν και οι κόνιδες ζουν μόνο 48 ώρες μακριά από το ανθρώπινο δέρμα, για να μην επιβιώσουν, βάλτε σε καραντίνα όλα τα λούτρινα παιχνίδια. Κλείστε τα σε πλαστικές σακούλες για τουλάχιστον 2-3 εβδομάδες. Θα πλένετε τα χτένια και τις βούρτσες σε ένα λεκανάκι με νερό και το θεραπευτικό σαμπουάν.
Επιπλέον, στα παιδιά, όμως, μπορεί η φθειρίαση να κατεβεί μέχρι τα βλέφαρα και να προκαλέσει επιπεφυκίτιδα, γιατί το μικρό θα ξύνεται, ίσως και με βρώμικα χέρια, μολύνοντας τον επιπεφυκώτα.
Γιατί ένα καλό ντους δεν αρκεί;
Η αρχή της ασφυξίας είναι η ίδια για όλα τα θεραπευτικά προϊόντα. Αλλά εδώ υπάρχει μια αμφιβολία: είναι αλήθεια ότι οι ψείρες, όταν λουζόμαστε με ένα κανονικό σαμπουάν ή ακόμη και όταν κολυμπάμε στην πισίνα, δεν πεθαίνουν γιατί ζουν σε συνθήκες άπνοιας; Δεν χρειάζεται καν «να κρατήσουν την αναπνοή τους» απλούστατα γιατί το μπάνιο ποτέ δεν διαρκεί πάρα πολύ. Για το έντομο είναι ένας μικρός τραυματισμός, αλλά επιβιώνει. Σαν να ρίχνουν σε εμάς μια δυνατή ριπή νερού. Οι κόνιδες είναι τόσο βαθιά αγκιστρωμένες στον ιστό της τρίχας που, ακόμη και με το νερό δεν ξεκολλάνε. Επιπλέον υπάρχει άλλος ένας παράγοντας που πολλοί υποτιμούν. Οι ψείρες γενικά είναι λίγες, αλλά πολλαπλασιάζονται με τρομερούς ρυθμούς. Στη μόλυνση είναι ο αριθμός των κόνιδων που μετράει εις βάρος μας. ι επιστημονικές ερμηνείες αντί να μας καθησυχάζουν, εντείνουν το άγχος μας για τις ψείρες.
Με δυο λόγια ποια στρατηγική είναι η σωστή για να καταπολεμηθεί οριστικά το πρόβλημα; Να συνεχίζουμε να ελέγχουμε το τριχωτό της κεφαλής των παιδιών μας και εάν βρούμε κάποιον ανεπιθύμητο επισκέπτη να ενημερώσουμε αμέσως το σχολείο.
Οι περισσότεροι γονείς αγνοούν τις ιδιαιτερότητες της παιδικής ψυχής και κάτω από την πίεση του άγχους που τραυματίζει την καθημερινότητά τους συμπεριφέρονται με τρόπους που δεν βοηθούν την ομαλή, ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού.
Πάρ' το μέσα δεν αντέχω άλλο.
Το παιδί δεν έχει τη δυνατότητα να μπει στη θέση σου, να νοιώσει τα αισθήματά σου και να σε καταλάβει. Περιμένει από εσένα να ικανοποιήσεις τις δικές του ανάγκες. Αν είσαι κουρασμένος, εξαντλημένος ή νευριασμένος το παιδί δεν μπορεί να σε βοηθήσει. Προσπάθησε να οργανώσεις με τέτοιο τρόπο τις δουλειές σου ώστε να έχεις το χρόνο και τη διάθεση να παίξεις μαζί του. Αφιέρωσέ του ποιοτικό χρόνο. Δείχνε του αγάπη, άγγιζέ το, παίξε μαζί του. Αν δεν κουραστείς βοηθώντας το να παίξει δημιουργικά θα εκνευριστείς από την φασαρία και την αταξία του. Η αδιαφορία όπως και η υπερπροστασία των μεγάλων ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τις αταξίες και την επιθετική συμπεριφορά των παιδιών.
Δε με νοιάζει τι κάνουν τα άλλα παιδάκια εσύ θα είσαι στην αγκαλίτσα μου.
Άστο να ζήσει, να είναι ο εαυτός του, να πειραματιστεί. Όταν βγάλεις το παιδί βόλτα σε ένα χώρο για παιχνίδι επέτρεψέ του να κινηθεί ελεύθερα και να αυτενεργήσει. Αν δεν κινδυνέψει δεν θα μάθει. Εξήγησε στο παιδί ότι είναι καλό να απομακρύνεται από κοντά σου και ότι είναι αναπόφευκτο να πέφτει ή να χτυπά ή να συγκρούεται με τα άλλα παιδάκια. Πρόσεχε το από απόσταση και μην επεμβαίνεις συνέχεια για να το προστατεύεις από τους επικείμενους κινδύνους. Το παιδί που αναγκαστικά κάθεται ήσυχα δεν ωφελείται και δεν ωριμάζει. Παρότρυνέ το να ασχολείται όσο περισσότερο γίνεται με δημιουργικές δραστηριότητες.
Δεν πειράζει ας' το να το χαλάσει.
Το παιδί χρειάζεται σταθερά όρια. Όπως του βάζεις όρια για να διαφυλάξεις τη σωματική του ακεραιότητα το παιδί χρειάζεται όρια στη συμπεριφορά για να μπορέσει να προσαρμοσθεί στην κοινωνική ζωή. Αν δεν μάθει να συντονίζεται στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος θα έχει πάντοτε στη μετέπειτα ζωή του δυσκολίες προσαρμογής. Χρειάζεται σταθερότητα στα όρια αρκεί η επιβολή των κανόνων να μη φθείρει τη σχέση αγάπης μέσα από συνεχείς συγκρούσεις.
Μου έτυχε δουλειά ρε παιδάκι μου δε μπορώ.
Να είσαι συνεπής με τις υποσχέσεις σου. Το παιδί έχει μεγάλη ανάγκη να διαπιστώνει ότι υπάρχει μια τάξη στο περιβάλλον του και ότι μπορεί να εμπιστεύεται τους άλλους. Αν δεν τηρείς το λόγο σου το παιδί ζει σε ένα άτακτο περιβάλλον που δεν μπορεί να εμπιστευτεί. Δημιουργούνται μέσα του αισθήματα ανασφάλειας και επιπλέον μαθαίνει να είναι το ίδιο ανεύθυνο.
Γιαννάκη ο μπαμπάς με απατάει με τη Νονά.
Μην φορτώνεις το παιδί με τα δικά σου προβλήματα. Το παιδί δεν είναι φίλος σου παρά το ότι είναι σημαντικό να έχεις φιλικές σχέσεις μαζί του. Το παιδί δεν ωφελείται με το να μαθαίνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζεις στις διαπροσωπικές σου σχέσεις και τις επαγγελματικές σου δραστηριότητες. Το κριτήριο για το αν είναι σωστό να πεις κάτι στο παιδί δεν είναι το να ξελαφρώσεις εξωτερικεύοντας αυτό που συμβαίνει μέσα σου αλλά το να ωφεληθεί το παιδί από την επικοινωνία σας.
Όχι έτσι ρε βλάκα…κοίτα πως το κάνει το κοριτσάκι.
Μη ξεχνάς ότι δεν θα σου άρεσε να συγκρίνουν τις επιδόσεις σου με τις επιδόσεις των άλλων και μάλιστα για να σου υπογραμμίσουν ότι δεν τα καταφέρνεις όσο οι άλλοι. Το παιδί δεν θα βελτιώσει τη συμπεριφορά του μέσα από την σύγκριση, απλά θα μειώσει την εμπιστοσύνη που έχει στον εαυτό του. Μη ξεχνάς ότι κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του χαρίσματα και αξιοποιεί τις δυνατότητές του στο βαθμό που μπορεί. Αντί να συγκρίνω το παιδί μου με άλλα παιδιά είναι προτιμότερο να ενισχύω κάθε φορά αυτό που μπορεί να πετύχει. Στηρίζω τις προσπάθειες του παιδιού χωρίς να περιμένω να ικανοποιήσει τις προσδοκίες μου.
Μου τη δίνει να το βγάζω βόλτα.
Φρόντισε να παίζει πολύ κάθε μέρα. Δώσε ραντεβού με γονείς που έχουν παιδιά στην ίδια ηλικία με το δικό σου ώστε να συναντηθείτε για να παίξουν. Μην τρέχεις συνεχώς πίσω από το παιδί για να το προσέχεις. Η υπερπροστατευτική σου διάθεση σε κουράζει περισσότερο από τις αταξίες του παιδιού. Πήγαινε το παιδί να παίξει σε χώρους που του παρέχουν κάποια στοιχειώδη ασφάλεια και είναι ειδικά διαμορφωμένοι για παιχνίδι. Αν πας με το παιδί σε κάποιο χώρο που αρέσει μόνο σ' εσένα το πιθανότερο είναι να περάσεις άσχημα. Αν το παιδί δεν μπορέσει να βρει κάποια ενδιαφέρουσα απασχόληση θα σε βασανίσει με τη γκρίνια και τις αταξίες του.
Ρίξ' του για να μάθει.
Το ξύλο δεν βγήκε από τον παράδεισο. Το ξύλο εκφράζει τη δική μας κόλαση. Συνήθως δεν χτυπάμε για να παιδαγωγήσουμε αλλά για να εκφράσουμε την αναστάτωση και το θυμό μας. Κανείς δεν γίνεται καλύτερος με τη βία. Το ξύλο δεν εμπνέει σεβασμό αλλά φόβο. Ακόμη και όταν είναι αποτελεσματικό έχει πολλές παρενέργειες. Τραυματίζει την αυτοπεποίθηση, διαταράσσει τις προσωπικές σχέσεις, διδάσκει τη βία και όχι τον αυτοέλεγχο. Όταν χτυπήσεις το παιδί προσπάθησε να αποδεχτείς ειρηνικά το λάθος σου. Συγχώρεσε τον εαυτό σου και προσπάθησε να βρεις τρόπους εκφόρτισης και χαλάρωσης. Αν σου έχει γίνει συνήθεια να χτυπάς το παιδί σου και νοιώθεις να μην ελέγχεις τα νεύρα σου αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν βαθύτερες αλλαγές στις συνθήκες διαβίωσής σου.
Δεν είμαι σωστή μάνα (πατέρας).
Πως είναι δυνατόν να φέρομαι με τόσο άσκημο τρόπο στο παιδί μου ενώ το αγαπώ τόσο πολύ;
Αν συμπεριφέρεσαι με άσχημο τρόπο στο παιδί και δεν μπορείς να συγκρατήσεις τα νεύρα σου. Αν του μιλάς άσχημα, είσαι συνεχώς εκνευρισμένος και έχεις βίαιες εκρήξεις θυμού μη προσπαθείς να αλλάξεις με το ζόρι τη συμπεριφορά σου. Η προσπάθειες σου να συγκρατηθείς θα αποτύχουν και νοιώσεις περισσότερες ενοχές. Για να μην θυμώνεις πρέπει να μπορείς να διαμορφώσεις μια πιο όμορφη καθημερινότητα. Αντί να κατηγορείς τον εαυτό σου χρειάζεται να προσπαθήσεις να αλλάξεις τον τρόπο της ζωής σου. Ίσως χρειάζεται να ξεκουράζεσαι περισσότερο, να βρεις ελεύθερο χρόνο, να βελτιώσεις την επικοινωνία με τον (την) σύζυγο ή να αναζητήσεις νόημα ζωής σε δημιουργικές δραστηριότητες έξω από το σπίτι. Οι ατομικές μας προσπάθειες δεν μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα κάτω από δυσβάσταχτες συνθήκες. Όταν δεν είμαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας είναι δύσκολο να εφαρμόζουμε τους σωστούς κανόνες της παιδαγωγικής που θα θέλαμε.
Βάλτου πιπέρι στο στόμα.
Το παιδί βρίζει για να προκαλέσει το ενδιαφέρον σου ή γιατί έμαθε να εκφράζει με άσχημες λέξεις τα αρνητικά του αισθήματα. Προσπάθησε να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου. Αν κάποτε γέλασες με τη βρισιά που είπε τώρα δεν ωφελεί να θυμώνεις. Μάθε του να χρησιμοποιεί εναλλακτικές λέξεις με ουδέτερο φορτίο ως βρισιές. (π.χ. το λαγό σου, πίσω Κίτσο). Οι βρισιές δεν βλάπτουν τόσο το παιδί όσο οι συνεχείς και έντονες επιπλήξεις.
Όλο ψέματα λες.
Όταν είναι πολύ μικρό δεν λέει ψέματα με τον τρόπο που το κάνει κάποιος μεγάλος απλά καλλιεργεί τη φαντασία του. Το μικρό παιδί δεν έχει την πρόθεση να αποκρύψει την αλήθεια για να εξαπατήσει τους άλλους. Απλά δυσκολεύεται ακόμη να διαχωρίσει το φανταστικό από το πραγματικό. Έτσι συχνά δεν λέει τα πράγματα έτσι όπως είναι αλλά έτσι όπως θα ήθελε να είναι ή όπως θα φοβόταν ότι θα μπορούσε να είναι. Εξήγησέ του ευγενικά ότι όταν λέει "ψέματα" οι άλλοι δεν θα το πιστεύουν ακόμη και όταν λέει αλήθεια και δεν θα το εμπιστεύονται. Επιβράβευσέ το όταν λέει την αλήθεια και μην δίνεις προσοχή και ενδιαφέρον στα ψέματα.
Φύγε θα το χαλάσεις. Άσε να το φτιάξω εγώ.
Μη ζητάς από το παιδί να κάνει τα πράγματα όπως εσύ. Χρειάζονται πολλές δοκιμές και πολλά λάθη για να μάθει το παιδί να κάνει κάτι σωστά. Επιβράβευσε την προσπάθεια του παιδιού ακόμα και όταν αποτυγχάνει. Απόφευγε να του λες μη, σταμάτα, όχι, δεν μπορείς, δεν ξέρεις. Ενίσχυσε τις πρωτοβουλίες του. Είναι προτιμότερο να κάνει κάτι με λάθος τρόπο παρά να μην τολμά να δοκιμάσει τις ικανότητές του. Ενώ είναι πιο εύκολο και πιο ασφαλές να κάνεις κάτι από μόνο σου είναι προτιμότερο να ζητήσεις από το παιδί να σε βοηθήσει για να μπορέσεις να το ενισχύσεις.
Δεν είναι καταπληκτικό το καινούργιο μας μωράκι;
Ένα νέο μωρό στην οικογένεια είναι πάντα μια απειλή για το μεγαλύτερο παιδί διότι το εκθρονίζει και γίνεται αυτό το κέντρο της προσοχής των μεγάλων. Σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουμε όλο τον απαραίτητο χρόνο για να καλλιεργήσουμε στο μεγαλύτερο παιδί αισθήματα αγάπης και συμπάθειας για το μωρό που πρόκειται να γεννηθεί. Μετά τη γέννηση του μωρού είναι καλύτερα να αποφεύγουμε τα πολλά καλά λόγια για το μικρό μπροστά στο μεγάλο. Είναι σημαντικό να υπογραμμίζουμε συχνά την αγάπη και την εκτίμησή μας στο μεγαλύτερο παιδί και να το παροτρύνουμε ευγενικά να συμβάλλει ενεργά στην φροντίδα του μωρού. Τέλος θα μας βοηθήσει να έχουμε πάντοτε υπόψη μας ότι το μεγαλύτερο παιδί είναι μεν μεγαλύτερο αλλά δεν προϋποθέτει την ωριμότητα του ενήλικα συνεπώς δεν έχει αυτό την ευθύνη για κάθε σύγκρουση ή αταξία που αφορά και στα δύο παιδιά.
Σταμάτα να χτυπιέσαι.
Μην το αφήνεις να χτυπιέται δείχνοντας αδιαφορία. Μην το δέρνεις. Μην του κάνεις το χατίρι. Μη ζητάς τη λύση μέσα από επίμονο διάλογο. Μείνε ήρεμος, πάρε το αγκαλιά, πήγαινε το σε ένα ήσυχο μέρος και με αγάπη εξήγησέ του ότι μόλις νιώσει καλύτερα μπορεί να σηκωθεί. Προσπάθησε να καταλάβεις τι έγινε. Εξήγησέ του αργότερα ότι αυτός δεν ήταν ο καλύτερος τρόπος για να διαμαρτύρεται και πως αν επαναληφθεί θα έχει συνέπειες.
Που έχεις το μυαλό σου;
Το παιδί δεν μπορεί να είναι προσεκτικό όποτε εμείς θέλουμε και στο βαθμό που το θέλουμε. Όταν το αναγκάζουμε να κάνει πράγματα που δεν το ενδιαφέρουν είναι φυσικό να μη προσέχει και να αφαιρείται. Συχνά αυτό που είναι σημαντικό για το παιδί είναι ασήμαντο για τους μεγάλους και αυτό που είναι σημαντικό για τους μεγάλους είναι ασήμαντο για το παιδί.
Σταμάτα τα κλάματα.
Είναι φυσικό ένα μικρό παιδί να χρησιμοποιεί το κλάμα σαν όπλο για να πετύχει το στόχο του. Επέτρεψε στο παιδί να κλάψει όσο θέλει. Μην επιμένεις να σταματήσει αμέσως το κλάμα του. Βεβαίωσε το παιδί ότι το αγαπάς. Εξήγησέ του με σαφήνεια ότι δεν πρόκειται να γίνει αυτό που θέλει. Προσπάθησε να του αποσπάσεις την προσοχή με κάτι άλλο που το ενδιαφέρει. Θύμισέ του ότι ενώ είναι αλήθεια ότι το αγαπάς δεν πρόκειται να υποχωρήσεις.
Κάτσε σε ένα μέρος επιτέλους.
Ένα άτακτο παιδί είναι εξίσου καλό με ένα ήσυχο παιδί. Μερικά φυσιολογικά παιδιά αισθάνονται την ανάγκη να είναι συνεχώς σε κίνηση. Δεν επιλέγουν επίτηδες αυτή τη συμπεριφορά αλλά συγκεκριμένες νευρο-ορμονικές λειτουργίες του σώματος σε συνδυασμό με καταπιεστικές συνθήκες του περιβάλλοντος τα εξωθούν στην υπερκινητικότητα. Τα παιδιά αυτά που διαθέτουν περισσή ενεργητικότητα χρειάζονται κατάλληλο χώρο και άφθονο χρόνο για να εκτονωθούν. Είναι μάταιο και ανώφελο να απαιτούμαι από ένα παιδί γεμάτο ζωτικότητα να παραμένει ήσυχο μέσα στο διαμέρισμα. Ενώ συνήθως πιστεύουμε ότι μια έως δύο ώρες παιχνίδι σε ανοιχτό χώρο είναι αρκετό για το παιδί στην πραγματικότητα μια έως δύο ώρες μέσα στο διαμέρισμα, ιδιαίτερα όταν ο καιρός είναι καλός, είναι ήδη πολύ για το παιδί. Το φυσικό περιβάλλον για τον άνθρωπο είναι η φύση και όχι οι στενοί χώροι των διαμερισμάτων.
Οι ειδικοί παιδαγωγοί εργάζονται με παιδιά και εφήβους που αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα μάθησης. Ασχολούνται επίσης με παιδιά που παρουσιάζουν αναπτυξιακές δυσκολίες όπως αυτισμό ή καθυστέρηση για να τους διδάξουν κυρίως ικανότητες επιβίωσης και βασικές γραμματικές γνώσεις. Πιο συχνά οι ειδικοί παιδαγωγοί δουλεύουν με παιδιά που εμφανίζουν μεσαίας βαρύτητας δυσκολίες χρησιμοποιώντας το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ειδικής αγωγής ή τροποποιώντας το προκειμένου να το προσαρμόσουν στις ατομικές ανάγκες των παιδιών με τα οποία εργάζονται. Οι περισσότεροι ειδικοί παιδαγωγοί εργάζονται με παιδιά του δημοτικού, του γυμνασίου και του Λυκείου αν και συχνά υποστηρίζουν παιδιά νηπιακής και προνηπιακής ηλικίας με στόχο την ανάπτυξη λόγου, κίνησης, κοινωνικών και γνωστικών δεξιοτήτων συχνά μέσα από το παιχνίδι.
Τα προγράμματα ειδικής αγωγής αφορούν παιδιά που παρουσιάζουν ειδικές μαθησιακές δυσκολίες, διαταραχές λόγου και ομιλίας, νοητική στέρηση, συναισθηματικές διαταραχές, πολυαισθητηριακές αναπηρίες, προβλήματα ακοής ή όρασης, εγκεφαλικές παραλύσεις, αυτισμό, μετατραυματικές αναπηρίες και άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας. Η πρώιμη αναγνώριση των ειδικών αναγκών ενός παιδιού αποτελεί ένα σημαντικό μέρος της δουλειάς του ειδικού παιδαγωγού, παράλληλα η πρώιμη παρέμβαση είναι απαραίτητη στην εκπαίδευση των παιδιών με δυσκολίες. Οι ειδικοί παιδαγωγοί χρησιμοποιούν διάφορες τεχνικές για να διευκολύνουν την μάθηση. Ανάλογα την δυσκολία του παιδιού οι εκπαιδευτικές στρατηγικές μπορεί να περιλαμβάνουν εξατομικευμένη εκπαίδευση, τεχνικές επίλυσης συγκεκριμένων προβλημάτων και εργασία σε μικρές ομάδες. Όταν οι μαθητές χρειάζονται ειδικές ρυθμίσεις προκειμένου να υποβληθούν σε ένα τεστ οι ειδικοί παιδαγωγοί παρέχουν τα απαραίτητα, όπως μετατροπή γραπτών ερωτήσεων σε προφορικές, στάθμιση του χρόνου εξέτασης κ.ά.
Τα εξατομικευμένα ειδικά προγράμματα που αναπτύσσουν οι ειδικοί παιδαγωγοί προσδιορίζουν συγκεκριμένους στόχους για κάθε μαθητή ανάλογα με τις ατομικές ανάγκες και ικανότητες. Όταν κρίνεται απαραίτητο τα προγράμματα αυτά περιλαμβάνουν ένα πρωτόκολλο που περιγράφει συγκεκριμένα στάδια προετοιμασίας των μαθητών με δυσκολίες για το γυμνάσιο ή το λύκειο ή στην περίπτωση μεγαλύτερων μαθητών για την εργασία ή την ανώτερη εκπαίδευση. Τα προγράμματα αυτά ανακοινώνονται στους μαθητές, στους γονείς, στους διευθυντές του σχολείου και στους υπόλοιπους δασκάλους γενικής εκπαίδευσης των παιδιών. Οι ειδικοί παιδαγωγοί συνεργάζονται στενά με τους γονείς προκειμένου να τους πληροφορήσουν για την πρόοδο του παιδιού και να προτείνουν τεχνικές διευκόλυνσης της μάθησης στο σπίτι.
Υποβλήθηκε από IRENE Το πιο σπουδαίο πράγμα που θα μάθεις ποτέ είναι να αγαπάς και να αγαπιέσαι απο κάποιον..
πολογίζεται ότι περί τα 3 εκατομμύρια το χρόνο κολλούν ψείρες, ενώ υπό μελέτη βρίσκεται εάν τα ενοχλητικά ζωύφια προκαλούν ή μεταδίδουν κάποιες ασθένειες στον άνθρωπο, ενώ παράλληλα εγείρονται ανησυχίες για δυνητικό κίνδυνο υγείας που μπορεί να προκαλέσει η εφαρμογή των αντιφθειρικών προϊόντων. 
Αναρτήσεις
